Inoiz ibili al zara liburu-denda batetik arreta osoz? Liburu batzuk bizpalau astez baino ez dituzu apaletan ikusiko; gero, zeharo ahazten ditugu; beste batzuek, mugako lehiakortasuna dela eta, gehiago inbertitzen dute azaleko purpurinan edukian baino; eta, azkenik, badira argitaletxe batetik bestera ia-ia berdin klonatzen direnak ere, merkatuaren joera iragankorrak aprobetxatzeko itxaropen hutsez. Azken urteotan, argitaletxeon industria asko hazi da. Liburu gehiago egoteak zerbait positiboa dirudi, ezta? Tamalez, garesti aterako zaigu kultura hastapen ekonomikoekin elikatzea. Informazioz gainezka dagoen oihan honetan, zaila da bereiztea zer egin den maitasunez eta kalitatez, eta zer ez.

Amets ederraz gain, utopia txiki hau betetzeko nahikoa energia eta denbora dugu: liburuak ez dira zifra ekonomiko hutsak, klixe kulturalen menpekoak, objektu iraunkorrak baizik; artelanak dira, eta tokiko kulturaren balioa nabarmentzen dute. Sortzea, berritzea eta esperimentatzea gustatzen zaigu, baina ez dugu nahi gure lanak gutxiengo intelektualetara bakarrik iristea. Ez, argitalpenak bestelako publikoari ere helarazi nahi dizkiogu. -Eta, kapitalismoaren tranpetan erori gabe? -. Noski, jendeak merezi du: ikuspegi bakoitzaren alderdi ona destila, eta zentzuz merkatura dezakegu. Badakigu nola.
Bertakoa babestuz, bezeroak gertutasunez tratatuz, eta obra bakoitza altxorra bailitzan sortuz. Izan ere, hainbeste zuhaitz moztea eta tinta kantitate izugarria erabiltzea sakratua izan beharko litzateke.